கடிகாரத்தின் பிங் பாங்
ராட்சசமாய் அலறுகிறது,
நேரம் தின்று மனிதம் தேய்கிறது
ஆடைகளுக்குள் திணித்துக் கொள்கிறேன்
சாலைகள் சாக்கடையாக ஓடுகின்றன
ஒருவரையொருவர் விழுங்கிக் கொள்கிறோம்
பொறாமைக் கண்கள் புறமுதுகில் விழித்திருக்கிறது
ஒப்பனைகள் ஒழுகியுருகி
அவசரம் அலுவலகத்தின் வாசற்கதவைத் திறக்க
நாற்காலிகள் அப்படியே விழுங்கிக் கொள்கின்றன
கம்ப்யூட்டரின் கருப்பு வெள்ளை பட்டன்களில்
ஈ மொய்க்க
அவசர பந்தாக்கள் மிரட்டல் கொடுக்கின்றன
வாழ்க்கையின் மிச்சங்கள்
வசவுகளைத் தாங்கிக் கொள்கிறது
சுவைக்காத உணவு உயிரைத் தாங்கி பிடித்துக் கொள்ள
சுற்றும் பூமி நிற்க நாங்கள் சுற்றுகிறோம்
துறவு என்பது போலித்தனம்
சுயம் ஒட்டிக் கொண்ட சுதந்திர மிச்சங்கள்,
கடிகாரத்தின் பிங் பாங்
சுவாசக் காற்றைச் சுதந்திரமாக்குகிறது
ஒடிந்த தேகத்தை நிமிர்த்திக் கட்டுகிறது
வாசலில் நிற்கும் அழகிய புன்னகை,
ஓடி வந்து ஒட்டிக் கொள்கின்றன அமிழ்த முத்தங்கள்
கடிகாரத்தின் பிங் பாங்
சந்தோஷத்தை அணைக்க அனுமதிக்கிறது
விரல்கள் கோதிய வருடலில் ஒரு கனவு சுவைக்க
அடுத்த யுகத்தின் விடியலுக்காய்
கடிகாரத்தின் பிங் பாங் இப்போது டிக் டிக் டிக்
- மு.முகமது பாட்சா
No comments:
Post a Comment