கழற்றிவைத்த ஊனன்

முதலில் வாயை மூடிக்கொண்டேன் 
பேசாமல் இருக்க முடியவில்லை, 
பிறகுதான் 
பேசுவதையே மறந்து போனேன், 

காதுகளையும் கழற்றி விட்டேன், 
கேட்பவை 
என்னைப் பேசச் சொல்லி வற்புறுத்துகின்றன, 

கால்களை மறந்து விட்டேன் 
அவை எங்காவது போகச் சொல்கிறது, 
நானேன் போகவேண்டும் ? இதுயென் தேசம் ! 

கைகளைக் கட்டிக் கொண்டேன் 
இஃது ஆள்பவர்களுக்கு 
அதிகமாகவே பிடித்திருக்கிறது... 
இப்போது எனக்கும் கூட, 

கண்களும் எனக்குத் தேவைப்படவில்லை, 
காட்சிகள்தான் 
மனசில் கோபத்தை விதைக்கின்றன, 

நானொரு ஊனனென்று சொன்னால் 
சொல்லிவிட்டுப் போங்கள், 
எதுவுமேயில்லாத பிணத்திடம் 
நீங்கள் உச்சமாக 
வேறு என்னதான் பேசிவிட முடியும் ? 

- மு.முகமது பாட்சா